ถ้ามีสักสามกีบคงกำลังดี
คือให้กีบหนึ่งไปทำงานหาเงิน
อีกกีบหนึ่งก็ทำความสะอาดห้อง แล้วท่องเที่ยว
อีกกีบหนึ่งไปออกกำลังกาย และนอน นอน นอนนน

ชอบนอนจังเลยง่ะ ใครจะว่าเวลานอนมีมากเหลือเฟือในหลุมศพก็ช่าง อิอิ
นอนแบบนั้นมันไม่ได้ตื่นขึ้นมาพบความรู้สึกที่ว่า “ฮ้าววว หลับสบายจังเลย”นี่นา
พูดไปพูดมาเราอาจจะไม่ได้ชอบนอนก็ได้ แต่ชอบตอนตื่นนอนหลังจากที่นอนมาเยอะแล้ว -_-

งานเยอะมากเลยง่ะ ทำไม่ทัน ยิ่งแก่ลงยิ่งพบว่าตัวเองทำงานไม่ทัน
งานมันเยอะขึ้นขนาดนั้นหรือว่าสังขารมันไม่ไหวจริงๆก็ไม่รู้เนี่ย
หรือบริหารเวลาไม่ดีหว่า บางครั้งก็ไม่มีอารมณ์อยากทำงาน ก็นั่งเล่นเนตซะอย่างงั้น
นี่ว่างานประจำนะ ไม่ต้องถามถึงงาน freelance ตั้งแต่มาทำงานที่นี่
ไม่ได้ทำงานข้างนอกเลย จนกรอบเลยเนี่ย ไม่มีรายได้พิเศษเลย
จะไปขายของริมฟุตบาทหาลำไพ่พิเศษอยู่เร็วๆนี้

ลูกค้าเอาแต่ใจ โรงงานก็เล่นตัวหน่อยๆ
คนที่ทำงานด้วยบางเรื่องก็อยากจะกั๊กไว้ไม่บอกซะงั้น
ไอ้เรามันเข้าใหม่ก็งมๆไปหาทางลำบากๆพิกล
แต่ก็ยังถือว่าสนุกที่ได้ทำอะไรที่อยากจะลองทำดู
ถึงแม้ตอนนี้จะเริ่มหวั่นๆว่าเราทำแล้วมันเกิดปัญหาตามมาเพียบก็เหอะ เหอๆๆ

คนที่พบปะด้วยทุกวันนี้มีมากมายหลายแบบหลากนิสัย
บางคนก็ทึ่งในความสามารถเค้าเสียจริงแต่เรื่องน้ำใจขออำลา ไม่ไหว แล้งเหลือหลาย
บางคนก็น้ำใจเต็มปรี่ แต่ว่าครั้นพยายามช่วยเหลือกลับกลายเป็นช่วยร่วง
รวมๆแล้วทุกคนก็เป็น”คน” คือคนรวมๆกันทั้งส่วนดีส่วนไม่ดี
เราเองก็ใช่จะวิเศษมาจากไหน ไม่อยากจะไปตัดสินอะไรเค้ามาก
ก็ดูๆเค้าไป ก็อย่ามายุ่งอะไรกะข้าเจ้าแล้วกัน

บางทีเราก็พยายามอยากเป็นคนมีดีมากเกินไปอะ(ต่างจากคนดีนะ)
อยากเป็นอยากทำอยากมีอะไรที่เราไม่ได้เป็นไม่ได้ทำไม่ได้มี
เพื่อให้ได้ชื่อว่ามีอะไรดี ดูๆไปแล้วก็สมเพชปนสงสารตัวเองพิกล
ก็ยังดีที่รู้ทันความอยากของตัวเองบ้าง แต่ยั้งไม่อยู่นี่ทำให้่บางทีมันอยากจะตีตัวเองจริงๆ