แล้วอายุขัยเราก็กำลังจะหมดไปอีกปี
เดี๋ยวไว้มานับถอยหลังกันดีกว่า ปีนี้เป็นปีสุดท้ายแล้วที่จะได้ใช้เลข2นำหน้าอายุ
ปีหน้าก็สามสิบละ เปลี่ยนเป็นเลข 3 แทน หว่าย.. น่าตกใจ ยังไม่รู้สึกว่าตัวเองมีหรือเป็นอะไรที่มันใกล้เคียงความเป็นคนอายุ30เลยสักนิด
(ไม่ได้พูดเรื่องแก่จ้ะ อิอิ)

ไม่รู้สึกตื่นเต้นกับวันพรุ่งนี้เท่าไหร่ เพราะได้ทำการติ๊ต่างว่าวันเกิดอี่นางกีบนี้ ได้ผ่านไปแล้วเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ตะเวนทำบุญกับเพื่อนๆไซเล้ง ตื่นแต่เช้าไปถวายอาหารเช้าพระที่โรงพยาบาลสงฆ์ แล้วก็ไปบริจาคสถานรับเลี้ยงเด็ก
ไปปล่อยปลาสวนรถไฟ (ถึงแม้ตอนที่เค้าลงไปซื้อปลากันชั้นจะหลับคร่อกรอในรถก็เถอะ)
รู้สึกดีใจที่ได้ทำกิจกรรมบุญกับเพื่อนๆในวันเสมือนหนึ่งว่าวันเกิด(ขอพ่วงไปกับเจส อิอิ)

พูดไปจะหาว่าก๊อป ปีนี้เป็นปีที่ผ่านไปไวอย่างน่าตกใจ รู้ตัวอีกที อ้าวมีไอ้เจ้าต้นคริสมาสกับไฟของมันมาอีกแล้ว
หรือว่าเรามีเรื่องประเดประดังมามากขึ้นก็ไม่รู้ เลยไม่ได้มีเวลาเอ้อระเหยชมนกชมไม้ว่าเวลามันค่อยๆผ่านไปยังไง
ท่าทางจะตำข้าวสารกรอกหม้อจนเพลินไปหน่อย 555

เรารู้สึกว่า อายุมันเฟ้อได้เหมือนเงิน
คือเหมือนเงิน 5 บาท ในปัจจุบันนี้ ไม่ได้มีค่าเท่ากับ 5 บาทเมื่อ 15 ปีก่อน ทำนองนั้น เราว่าอายุก็แบบเดียวกัน
พูดไปจะหาว่าก๊อปรอบสอง อย่างว่าแหละอะไรๆมันก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทั้งนั้นพักหลังมานี้

ตัวเราก็เหมือนจะบ่นน้อยลงบ้างแล้ว พยายามทำความเข้าใจเรื่องต่างๆได้มากขึ้น
แต่ัยังขี้รำคาญ ได้เท่าเดิม

ง่วงแ้ล่วววววว มานับถอยหลังให้ถึงเที่ยงคืนกันดีกว่า
พออายุ 29 แล้ว จะได้ไปนอนฉลองละ

เอ้า…อีก15 นาที