(รูปเยอะมากจ้ะ)

ยังไม่ทันจะเงยหน้าขึ้นจากงานและกองหนังสือเรียน
ปีนี้ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ซึ่งก็มีทั้งดีและไม่ดี ไอ้ที่ดีก็คือ มันจะได้พ้นปีแห่งความสุดเหียกไปซะที
ไอ้ที่ไม่ดีก็คือ ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรใดๆทั้งสิ้น มันก็หมดไปแล้วอีกปีชีวิตตรู
ที่สำคัญก็คือ ไม่รู้ว่าปีหน้ามันจะโคตรเหียกไปยิ่งกว่าเดิมหรือเปล่า

และปีแห่งการอายุ 20 กว่าๆ ก็เดินลงส้นไปจากชีวิตเราตลอดกาล
เริ่มต้นปีแห่งการอายุ 30 กว่าๆแล้ว
เราไม่ค่อยกลัวการที่ใครจะว่าแก่หรืออะไร แต่มันใจหายมากกว่า
ถ้าอายุคนเฉลี่ยอยู่ที่ 60 ปี นี่เราก็หายใจทิ้งไปครึ่งหนึ่งแล้ว
อีกครึ่งหนึ่งหลังจากนี้ ดีไม่ดีจะไวกว่านั้น หรือยังไงก็ไม่รู้ได้
เรายังไม่ทันจะได้คิดเลยว่า จะทำยังไงกะอนาคต
ปัจจุบันคืออยู่ไปวันๆโดยแท้และแน่นอน เฮือออออก
เสียงถอนหายใจด้วยความหวั่นตระหนก แก่ไม่กลัว กลัวแก่กะโหลกกะลา  เอิ้กๆ

เอาวะ อย่างน้อยสองปีที่ผ่านมาก็น่าจะได้อะไรมาบ้างแหละ

ดูรูปดีกว่า อิอิ
(เอาปริมาณรูปเข้าว่า)
วันคริสต์มาสเอาไอ้ดำไปลองถ่ายไฟเล่นแถวราชประสงค์กะเพื่อน
มือสั่นซะส่วนใหญ่ พอดูได้จริงๆมีไม่กี่รูป

หมูผัดพริกขี้หนู (มาไงเนี่ย -_-’ แต่ไม่เป็นไรเรื่องกินต้องมาก่อน)
ไอ้อาหารพวกผัดพริก หรือว่าผัดพริกไทยดำเนี่ย มันจะต้องเป็นเนื้อวัวถึงจะอร่อยเหาะเหมาะรส
แต่ด้วยความที่เลิกหม่ำน้องวัว เปลี่ยนเป็นหมูแทน ก็อร่อยใช้ได้ ร้านอาหารคือ ร้านนี้
ดูเมนูอื่นเพิ่มเติมได้จากบล็อกของมิงค์

ต้นคิดสะมาด (Oh no! they pop that tree again!)

และโรงแรมแกรนด์ไฮแอท

เดินไปเรื่อยๆ  ด้วยความที่คนเยอะล้นหลามทำให้ไม่ค่อยได้ถ่ายอะไร
เพราะมันเบียดมากจนแค่ยกกล้องขึ้นมาก็แทบไม่ได้แล้ว
จนไปเดินขึ้นสะพานลอยข้ามแยกนู่นแหละ ถึงได้่ถ่าย
คนที่มาเดินถ่ายรูปกับพวกไฟตกแต่งก็ดูมีความสุข ยิ้มแย้มดี
ทำให้เราพลอยอมยิ้มไปกับครอบครัวต่างๆ ที่อุ้มลูกมาถ่ายกะกวางเรนเดียร์และต้นคริสต์มาสไปด้วย
มันทำให้รู้สึกถึงบรรยากาศเทศกาลที่ผู้คนค่อยมีความสุขหน่อย หลังจากอยู่ในภาวะอึมครึมกันมานาน

คนเยอะมากๆ เห็นคนตรงหน้าเซ็นทรัลเวิลด์แล้วเปลี่ยนใจ ไม่ข้ามไปดีกว่า

เดินกลับไปขึ้นรถไฟฟ้าตรงสยาม
เจอไฟสีๆแบบนี้ ทำให้นึกถึงสมัยเด็กๆไงไม่รู้

- – -

วันสิ้นปี 2550

อากาศวันนี้เย็นๆ จู่ๆก็เกิดจะเย็นมาซะอย่างงั้น หลังจากที่หลอกให้คิดว่าจะหนาวแล้วก็หายไป
พออากาศเย็น เีราก็ขี้เกียจสระผมเอง เพราะมันหนาวววว บรื๋อออออ
หลังจากแวะเข้าร้านทำผมเพื่อจะสระ ก็ออกจากร้านมาด้วยผมที่สั้นไปเยอะ
เพราะช่างชวนเล็มผมให้เป็นทรง ก็เลยเออออห่อหมก ลงเอยด้วยการให้ช่างหั่นผมออกไปซะเยอะ
ตัดผมเสียทิ้งไป ตอนสิ้นปีพอดี อิอิ

ขึ้นรถไฟฟ้าไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำพิษณุโลกเจ้าอร่อย ที่ฟู้ดคอร์ดเอ็มโพเรียม
(ใส่ไข่ต้มยางมะตูมและตำลึง มีผักบุ้งทอดกรอบให้ตักฟรี)
หม่ำๆๆ แล้วก็คิดว่า วันนี้ตรูจะไปใช้เวลาวันสุดท้ายของปีที่ไม่มีอารมณ์ทำงานที่ไหนดี

ถ่ายรูปเล่นจากหน้าต่างรถไฟฟ้า เอาเลนส์กดแนบกับกระจกแล้วก็กดเล่นๆแบบไม่ต้องมีโฟกัส
ได้ภาพขณะรถวิ่งมาฉะนี้

ที่ดินว่างๆข้างบนนี้คงไม่แคล้วจะเป็นคอนโดในเร็ววัน

ที่เป็นเงาตะคุ่มๆในภาพนั่น คงเป็นใครสักคนที่ใช้วันหยุดสิ้นปีคนเดียวเหมือนเรา
(แอบทึกทักที่จริงเค้าอาจจะมีเืพื่อนอีกโขยงรออยู่)

อา..พื้นที่สีเขียวในกทม.

ภาพสุดท้ายของปีนี้

แสงสุดท้ายของปีนี้

หลังจากไปนั่งเขี่ยๆสารนิพนธ์ได้สองสามตัวอักษรก็พบว่า ไม่มีอารมณ์ทำงาน -_-
เล่นดีกว่า พักผ่อนๆ

กลับมาที่ห้องก็รอเคาท์ดาวน์ใน Skype กะเพื่อนๆ Zilent.com
เที่ยงคืนปั๊บ  ก็วิ่งออกไปดูพลุสวยๆ แล้วก็เข้านอนหลับคร่อก หมดไปซะทีปีนี้

- – - -

เช้าวันที่ 1 มกราคม 2551

ตื่นสาย นอนซะอิ่มแปร้ วันนี้อากาศดีมากๆ ลมเย็นๆฟ้าใส ไม่มีเมฆเลย
อยากไปเดินเล่นทันใด คว้ากล้องแล้วก็ออกไปเดินเล่นท่าพระจันทร์ดีกว่า

นางแบบวันนี้…น้องมอด(ไหม้)

จากที่เราคิดว่าน้องมอดเป็นเด็กศิลปากร น่าจะเชี่ยวชาญบริเวณนี้อยู่บ้าง
แม้จะไม่ได้เรียนที่วิทยาเขตนี้ ก็น่าจะเป็นไกด์ให้กับแมวบ้านนอกอย่างเรา พอให้ไม่หลง
แต่…น้องมอดก็ไม่ได้รู้ถนนหนทางอะไรดีไปกว่าเราเลย -_-’
นี่มันพาหลุดเข้ามาในอะไรไม่รู้สักอย่าง ตอนที่ร้านรวงเปิดอยู่ น่าจะน่าเดินดีเหมือนกัน

น้องแมวระหว่างทาง

ปรากฏว่าวันนี้…แถวท่าพระจันทร์ คนเป็นแสน -_-
มาทำอะไรกันเยอะแยะนักหนาคะเนี่ย คนพลุกพล่านมากๆ
ร้านอาหารทุกเจ้าเต็มเอี๊ยด ไม่มีที่นั่ง เรากะเพื่อนก็เลยเดินกินมันซะงั้น

เจอหมูทอดข้าวเหนียว ซื้อ
เจอทอดมัน ซื้อ
เจอหมูสะเต๊ะ ซื้อ
เจอวุ้นมะพร้าว ซื้อ
กินๆๆๆ แล้วก็ยังไม่พอใจ เข้าร้านราเมงสั่งเกี๊ยวซ่ากะราเมงมากินอีก

อิ่มจนจะคลาน แล้วก็คิดได้ว่า ควรจะไปไหว้พระวัดพระแก้วเพื่อเป็นศิริมงคลในวันปีใหม่
เดินปนไปกะฝูงชนไปจนถึงวัด แล้วก็เจอสภาพคนล้นหลามเช่นนี้

คนๆๆๆๆๆๆๆ

ลงเอยด้วยการ ยกมือไหว้พระ แล้วก็ออกจากวัด -_-
เข้าไม่ถึงจริงๆ คนเยอะมากๆ

ท่าพระจันทร์คนล้น ไปเดิน ท่าพระอาทิตย์มั่ง
อากาศดี แดดไม่ร้อน ลมเย็นๆพัดโชยตลอด

มอดกะแมวถ่ายรูปเล่น

มอดถ่ายรูปแมวนั่งใต้ต้นไม้

ฟ้าใสมากกกกก สมแล้วที่เป็นฟ้าของวันใหม่และปีใหม่

แดดจ้านะ แต่ไม่ร้อน

เดินๆกันจนพอใจ(เมื่อย) แล้วก็ไปสยามกัน ดูหนัง Rainbow Song รับปีใหม่
เมื่อไปถึงสยาม ก็พบว่าถนนหนทางโล่งงงงงง คนน้อยมากกกก
เราก็เลยทึกทักกันเองว่า คนไปไหนหมด อ๋อ..ก็คนไปวัดพระแก้วกะท่าพระจันทร์มะกี้หมดไง ^^’

แล้วก็ไปป๊ะกับเจ้านี่…โอ้ มันช่าง….

ชมพูแป๋วแหววไปทั้งร้าน หน้าตาเหมือนบ้านการ์ตูนตาแป๋วยังไงยังงั้น

ระหว่างนั่งรอดูหนัง ก็กินกาแฟไปเมาท์กันไป
มดเป็นเพื่อนที่ MovieSeer ที่ยังเจอกันอยู่บ่อยๆ
แต่คนอื่นๆที่เหลือก็แยกย้ายกันไปไหนหมดแล้วไม่รู้ ไม่ค่อยได้คุยกันเลย
ก็หวังว่าทุกคนคงสบายดีและมีความสุขกับชีวิตดีนะ

ปีศาจม็อคค่ามาเยือน กึ๋ยๆๆ

มีแมวนั่งมองออกไปข้างนอก เอาคางพาดขอบระเบียงอยู่อย่างเกียจคร้าน

หลังจากดูหนังจบก็กินกันอีกแล้ว -_-
กินข้าวเย็นเสร็จก็ตบด้วยของหวาน
วันนี้วันเดียวน้ำหนักคงขึ้นประมาณ3กิโล

ปิดท้ายวันนี้ด้วยรูปบลูเบอร์รีชีสพาย หง่ำๆๆ วันแรกของปีหมดไปแล้ว

วู้ววววว จบบบบ