นั่งถ่างตาปั่นๆๆ IS(Independent Study) อย่างทุกข์ทรมานทั้งคืนวันศุกร์
นอนตอนใกล้เช้าไปแค่สองชั่วโมงแล้วก็ไปเรียนต่อ เรียนแล้วก็กลับมานั่งปั่นต่อจนดึก
เพื่อให้มันได้เนื้อหาที่ควรจะเสร็จ มากที่สุดเท่าที่ทำได้
แม้จะรู้ตัวดีว่าคุณภาพงานไม่ได้เรื่องเลย ต้องทำใจกับผลที่จะตามมา
แต่ก็นะเราไม่สามารถจะทำหลายอย่างในเวลาเดียวกันได้แล้วตอนนี้
บอกได้คำเดียวว่าเหนื่อย อายุมากขึ้นแล้วก็อย่างนี้แหละ
ใครไม่แก่ไม่รู้หรอก ต้องแก่ก่อนนะแล้วจะเข้าใจ อิอิ
หลังจากส่งเมลล์ให้เหล่าคณาจารย์ ผู้แสนจะมีน้ำอดน้ำทนกับพฤติกรรมของเราเรียบร้อยแล้ว
ก็กลับห้องนอนสลบเหมือด ปลุกนาฬิกาไว้ตีห้านิดๆ
มีนัดทำบุญกันกับเพื่อนๆเนื่องในวันคล้ายวันเกิดที่โรงพยาบาลสงฆ์ ตอนหกโมงเช้า

แล้วมันก็เหมือนแค่2นาทีผ่านไปเองง่ะ ได้เวลาตื่นแล้ว แงๆ
ลุกจากเตียงด้วยความมึนๆหัวเล็กน้อย เพราะนอนน้อยติดกันหลายวัน
แจ้นขึ้นพี่แถก(แท็กซี่นะแหละ)ไปโรงบาลสงฆ์ พี่แกเหยียบซะจนเราคิดว่าจะตายก่อนถึงหรือเปล่าเนี่ย
ไปถึงก่อนตั้ง15นาที เพราะนาฬิกาเราดันเร็วไป15นาที(ไม่รู้ตัว)
นั่งรอเพื่อนๆไปก็สัปหงกไป คร่อกๆ

มีคู่บ่าวสาวหลายคู่ที่มาแต่งงานกันที่นี่ นัยว่าได้ทำบุญเลี้ยงพระไปด้วย
ก็ต้องมาแต่ไก่โห่ยังงี้เหมือนกัน เห็นคู่แต่งงานที่แต่งตัวแต่งหน้าสวยงามมาถึงแต่เช้ามืดยังงี้
ให้สงสัยว่าเค้าตื่นกันกี่โมงเนี่ย หรือว่าไม่ได้นอน

แล้วเจสก็มาพร้อมกับรถไร้ท่อไอเสีย เพราะเธอทำท่อไอเสียหลุดหล่นหายไปเมื่อวันก่อน
ได้ความรู้ใหม่ว่า แม้ไม่มีท่อไอเสียมันก็ยังวิ่งได้
อืม แต่เสียงมันแว้นๆมากๆ วันนี้เจสเลยเป็นเด็กแว้นไป

สุขสันต์วันเกิดเจสพอเป็นพิธี ด้วยการเดินวนพันแข้งพันขาเป็นเลข8
แล้วช่วยกันขนของขึ้นรถเข็น ได้เจอคุณนก IamMarด้วย เห็นชื่อในไดอารีเจสหลายทีละ
วันนี้ก็มีเหตุงานบุญให้ได้เจอกัน แถมโลกกลมอีก เพราะคุณนกเค้ารู้จักกับน้องๆจากที่ทำงานมิงกุ
โลกนี้มันแคบจริงๆหรือว่าพวกเรารู้จักกันอยู่แค่นี้เนี่ย

ขนของขึ้นรถเข็นไปชั้น4แล้วก็เริ่มถวายสังฆทานได้เลย
คราวนี้ไม่มีพี่เลี้ยง(พนักงาน)คอยแนะนำแล้ว
ก็ไม่มีอะไรมาก จะมีเตียงของพระท่านอยู่ เวลาที่จะถวายนี้เป็นเวลาเดียวกับฉันท์เช้า
แต่ละเตียงจะมีถาดอาหารอยู่ ก็เอาสังฆทานไปวางบนถาด
แล้วก็มานั่งยองๆพนมมือรอรับพรเวอร์ชั่นสั้น

กระจายกันถวาย

เห็นใจพระท่านอยู่เหมือนกัน ตรงที่ท่านก็ไม่ได้อยู่ในสภาพเต็มร้อยอะนะ(ก็ไม่สบายนี่นา)
แต่ก็ต้องลุกมารับสังฆทานที่มีคนมาถวายแล้วก็ให้พรเป็นชุดๆไป
ก็รีบๆถวายแบบเกรงใจๆ เสร็จไปอย่างรวดเร็ว 99 ชุด
อนุโมทนากับผู้ที่ร่วมทำบุญด้วยกันครั้งนี้ด้วยเด้อ
ยังไม่7โมงเช้าดีก็เสร็จแล้ว ไปจองของปีหน้าไว้แล้วก็คิดว่าไปปล่อยปลาดีกว่า
ไปซื้อที่ตลาดซันเดย์เหมือนเดิม เอาลูกปลานิลที่เค้าเลี้ยงไว้ให้ปลามังกรหรือปลาตู้ตัวใหญ่ๆกิน
รวมๆแล้วก็ประมาณ 3000 ตัวได้ ยัดใส่รถไปสวนรถไฟ

ปล่อยปลาๆ

ถ่ายกับเจส
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดเจส ส่วนของเราวันอาทิตย์หน้า เราเกิดห่างจากเจสอาทิตย์นึงพอดี
ตั้งแต่ปีที่แล้วเราก็เริ่มติ๊ต่างว่าวันนี้ก็คือวันเกิดเรา(ขี้เกียจไปเกิดคนเดียวอาทิตย์หน้า จะเกิดพร้อมกันกับเจสวันนี้อ้ะ)
จะได้มีเืพื่อนไปทำบุญ ไปกิน ไปแก่(เข้าปีต่อไปของชีวิต)ด้วยกัน

ก็..สามสิบแล้วสินะ
เราไม่ได้ตื่นตระหนกว่า ตายแล้ว..อายุ30แล้ว แก่ๆ เหี่ยวๆ ขึ้นคานๆ อะไรแบบนี้หรอกนะ
เพราะอันนั้นมันก็เป็นของมันอยู่ตั้งนานแล้ว ไม่ต้องรอวันที่ขึ้นเลข3
แต่ใจหายว่า ไม่เห็นมันมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ไม่ว่าในด้านไหนของชีวิต ผ่านไปแล้ว30ปี
แต่พูดไปตอนนี้ไม่ได้อะไรขึ้นมาแล้ว มันผ่านไปแล้วน่ะนะ
เราต้องหัดนึกถึงเรื่องที่มันนึกไปแล้วไม่ได้อะไรให้มันน้อยลง อิิอิ

ปล่อยปลาแล้วก็หาไรกินในตลาดแถวสวนรถไฟ ซึ่งของกินเยอะดี ชอบๆ
ออกจากสวนรถไฟแล้วไปบริจาคโลงศพกันต่อที่วัดหัวลำโพง
เหตุการณ์ช่วงนี้กีบจำไม่ได้ เพราะหลับไปตลอดทาง
ไม่ได้ลงไปด้วย นอนแหมะอยู่หลังรถ

เริ่มปวดหัวมากขึ้น กลับห้องนอน นอนแล้วมันก็ยังไม่หาย ก็กินยาแล้วก็นอนเข้าไปอีก
สลบไสลไม่ได้สติ จนพิทโทรมาปลุก รู้สึกว่าหายปวดหัวแล้ว ก็เลยออกไปดูหนังกันที่เซ็นทรัลเวิลด์
กินมอสเบอร์เกอร์ ก็โอเค รสชาติเรื่อยๆ ใช้ได้
แต่มันคงเวิร์คกว่านี้ถ้าเป็นเนื้อ ซึ่งเราก็เลิกกินแ้ล้ว
ดังนั้น คงไม่กินอีกเป็นครั้งที่สอง อิอิ

ดูหนังกันที่อีจีวีเมโทร หนังจบ แยกย้าย กลับบ้าน สะไก๊ พิมพ์ไอ้นี่ (จะ)นอน

หมดไปแล้ว 30 ปี ยินดีต้อนรับปีที่ 31 ของชีวิต
รบกวนช่วยผ่านไปแบบสโลว์โมชั่นนิดนึงนะคะ
มันเอ็นจอยชีวิตไม่ทันน่ะ

็

Happy Birthday to me