9 April 2009 – 6.00PM
รอเครื่องขึ้นที่สนามบิน KLIA มาเลเซีย พยายามจะหา Free WiFi Spot นั่งเพื่อเล่นเน็ตก็ไร้วี่แววแห่งความฟรี
จำต้องเอามือถือต่อเน็ต connection แย่สุดขีด ติดๆดับๆ
พอเข้า Skype ห้องที่คุยกับกลุ่มเพื่อนประจำก็พบว่า..บางกอกตอนนี้มีม็อบกระจายหลายพื้นที่ มีความแรงระดับปานกลาง และอาจเพิ่มสูงขึ้นได้ทุกเมื่อ
ดังนั้นรัฐบาลจึงประกาศให้วันที่ 10 เมษายน เป็นวันหยุด … โอ้ว มาย แล้วตรูจะรีบตาลีตาเหลือมาขึ้นเครื่องกลับไปทำงานพรุ่งนี้ เพื่อ?!

อยากจะตามติดสถานการณ์ว่าเป็นอะไรยังไง แต่เน็ตมันก็ไม่อำนวย เลยต้องหาอะไรกินกันตายแถวๆนี้ไปก่อน แล้วก็ไปรอขึ้นเครื่อง
ขามาดู Bolt ไปแล้ว ขากลับดูอะไรดี… Yes Man ก็แล้วกัน
นั่งดูไปขำไปคนเดียว อาหารบนเครื่องมาเสริฟก็กินแบบเล็มๆไปงั้นๆ บินสองชั่วโมง ก่อนเครื่องลงพักนึงหนังก็จบ
มองไปนอกหน้าต่าง เห็นพระจันทร์ดวงโต สุกสว่าง เปล่งแสงนวลๆไล้ปีกเครื่องบิน ข้างล่างเป็นฟองเมฆดูหนานุ่ม
นั่งมองแบบนี้ จิตใจสงบดีจังเลย เสียแต่ถ่ายรูปมาได้ไม่ดี เพราะกล้องออโต้ตัวเล็กอันนี้ปรับอะไรมากไม่ได้ ก็เลยเห็นภาพสะท้อนพุงของคนนั่งข้างหลังซะงั้น

ตอนแรกนึกว่าลงเครื่องมาแล้วจะหาแท็กซี่กลับบ้านไม่ได้ เพราะพี่แท็กไปร่วมชุมนุม แต่พอจริงๆแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไร
กลับถึงบ้านเร็วกว่าเที่ยวก่อนๆด้วยซ้ำ อาจจะเพราะเป็นกลางอาทิตย์ คนเลยไม่เดินทางมาก

10 April 2009
วันหยุด แต่ก็มาออฟฟิศ เพราะมีรายจ่ายต้องทำเบิก ไม่งั้นสิ้นเดือนตายแน่ ค่าตั๋วสองทริปค่าโรงแรมอีก แถมเดือนนี้หมดค่าโรมมิ่งไปหลายพัน
ถ้าเบิกไม่ทันแล้วต้องออกไปก่อนนี่ แทบจะต้องขายเนื้อขายตัวมาจ่ายกันเลยทีเดียว

หนังก็ไม่มีอะไรดู เง้อ

11 April 2009
ตื่นมาด้วยความเซ็งในสถานการณ์บ้านเืมือง หาอะไรกินแล้วก็มานั่งจ่อมหน้าอีเมลล์ที่ออฟฟิศจนมืดค่ำ เห็นเขาว่าสถานการณ์เริ่มไม่ค่อยดี
ก็เลยกลับบ้านมานั่งอืดไปมา ไม่รู้ทำไร วัชก็ไปสังขละ เลยโทรหาพิท พิทบอกว่ากำลังจะไปจ่ายของมาทำอะไรกินกับน้องแก้ว
พอพิทถามว่าจะมากินด้วยกันไหม เลยตอบตกลงไปแบบไม่้ต้องคิดอะไร เพราะเบื่อจะตายอยู่แล้ว รอจนแล้วจนเล่าพิทก็ไม่โทรมาเรียกสักที
เลยลงไปซื้อข้าวไข่เจียวมากิน กว่าพิทจะโทรมาก็ปาเข้าไปจะสามทุ่ม ตอนแรกว่าจะไม่ไปแล้ว แต่พิทบอกซื้อมาเผื่อแล้ว ก็เลย อะไปกินก็ได้
Dinner ไปแล้ว แต่จะ  Supper อีก แล้วเมื่อไหร่น้ำหนักมันจะลงนี่ตรู -*-

เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเยี่ยมคอนโดใหม่ทั่นพิท ก็ใช้ได้นะ ตกแต่งดีสวยงาม spaceใช้สอยจัดวางใช้ได้เลย
ไปถึงก็นั่งเล่นเน็ต ให้้น้องๆทำอาหารมาเสริฟ 5555
น้องแก้วทำพาสต้าซอสอะไรสักอย่าง อร่อยดีรสอมเปรี้ยวนิดๆ ไม่เลี่ยน พิททำโอโคโนมิยากิ (ไม้ตายของมัน) อร่อยมาก (แทบไม่น่าเชื่อ)
กินเสร็จ น้องแก้วก็เอา ไอติม อื้มม มิ้ลมาเสริฟ พร้อมกับชาเอิร์ลเกรย์ หยินหยางมากๆ เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น กินสลับกัน
เปิด Ashes Of Time Redux HD ที่ำพิทโหลดมาดูไปด้วย

Ashes of Time – เถ้าถ่านแห่งกาลเวลา
ที่จริงหนังเรื่องนี้วัชให้เรายืมมานานมาก ตั้งแต่สมัยยังเป็นเวอร์ชั่นวีดีโอร้านพี่แว่นอะ คิดดูว่านานขนาดไหนแล้ว
แต่เราก็ไม่ได้ดูสักที จนโละเครื่องเล่นวีดีโอไป วัชก็ให้เป็นแผ่นดีวีดีมา ก็ยังไม่ได้ดูอีก
มาได้ดูก็วันนี้เอง

เป็นหนังบอกเล่าอารมณ์ความรู้สึกตามสไตล์ หว่องกาไว
หนังเล่าถึงกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ที่บังเอิญมีปัญหาชีวิตเหมือนๆกัน นั่นก็คือ…
เป็นโรครับความจริงไม่ได้ ก็เลยมาแห้งเหี่ยวตายซากกันไปวันๆกลางทะเลทราย เสมือนหนึ่งชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้ประวิงอีกต่อไปแล้ว
ช่างตัดกันกับสีสันจัดจ้านของภาพทะเลทรายสีเหลืองทอง และท้องฟ้าสีครามเป็นยิ่งนัก
(ความเห็นส่วนตัว โปรดพิจารณา พูดยังงี้ไม่ได้แปลว่าไม่ชอบหนังเรื่องนี้นะ 5555)

หนังเรื่องนี้นานแล้วล่ะ ใครสนใจสามารถหาอ่านรีวิวดีๆได้ทั้งเว็บไทยและเว็บเทศ
ส่วนในความคิดเราคือ คนเราเวลามันเจอความจริงที่เรารับไม่ได้ สิ่งต่างๆไม่ได้เป็นไปตามที่เราต้องการ
แต่ละคนก็มีวิธี react ต่างๆกันไป บางคนก็อยากลืม บางคนก็อยากจำ บางคนก็อยากทำลาย
แต่จะยังไง ชีวิตและเวลามันก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้า เราอยากเป็นคนที่มีอดีตไว้เพียงแค่นึกถึง แต่ไม่ใช่เอาไว้จมเจ่าอยู่กับมัน

Life goes on.

ปล. ภาพสวยม้ากกกกกกกก สวยโอเว่อร์ อย่างกับภาพเขียน เพลงก็เพราะเข้ากับหนังสุดๆ
และ ..เลสลี่ จาง..เป็นคนตาเศร้ามากๆ

12 April 2009
ซักผ้าเสร็จแล้วก็จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดห้อง ออกไปหาอะไรกิน(ซึ่งก็ไม่ค่อยจะมีอะไรกิน ร้านก็ปิดซะส่วนใหญ่ ฝนก็ตกอีก)
กลับมาออนไลน์ต่อ ก็พบว่าสถานการณ์แย่ลงเรื่อยๆ
ไม่ควรออกไปไหนแล้วล่ะสิ ลงไปซื้อมาม่ามาตุนดีกว่า

มาม่า เพื่อนแท้ยามยาก -_-’