ของเราก็ืคือ
- โมโหหิวง่ายๆ
- โมโหฝนได้ง่ายๆ
- ลงเอยด้วยการกินล้างกินผลาญทั้งสองประการข้างต้น
- ทำร้ายจิตใจคนอื่น
- ทำร้ายจิตใจตัวเอง
- ไม่รู้ตัวว่าเป็นเพราะตัวเองไปจนกว่าจะอีกสามหรือห้าวัน
- ลงเอยด้วยการกินล้างกินผลาญทุกประการข้างต้น
- ทำลายเอกสารเก่าๆ หรือโละเสื้อผ้าของใช้ทิ้ง เวลาที่รู้สึกแย่ๆ
- นอนดิ้นมากโดยเฉพาะหน้าร้อน ปัดซ้ายป่ายขวาถีบผ้าพราดๆ ดีที่ไม่มีคนนอนเตียงเดียวกันไม่งั้นคงฟกช้ำไปหลาย
- ลบไฟล์ที่รู้สึกว่าไม่จำเป็นแล้วออกจากคอมฯ หลายๆครั้งเผลอลบไอ้ที่ต้องใช้ แล้วมาเสียใจทีหลัง
- ชอบคิด(เข้าข้างตัวเอง)ว่า กินแหลกกับชอปแหลกจะทำให้ความรู้สึกแย่ๆหายไปได้ (ไม่จริงที่สุด เพราะ bill ตามมาหลอน..โบร๋ว โบร๋ววว)

มีอีกนะ แต่ง่วงแล้ว

ของเราก็คือ

- แชทและเปิดๆปิดๆหน้าต่าง MSN ขึ้นมาดูว่ามีใครอยู่ ปิดไป แล้วเปิดมาใหม่ในอีก2นาที
- ก่อนจะเริ่มทำงานได้ต้องหาทางให้มีถ้วยกาแฟมาวางไว้ข้างมือ ไม่งั้นมันเหมือนจะง่วง
แต่ตั้งไปงั้นแหละ บางทีอ่านอีเมลล์จนมันชืด ยังไม่ได้จิบสักแอะ
- รีเฟรชหน้าเวบอยู่นั่น หวังว่ามันจะมีอะไรเปลี่ยนจากเมื่อห้านาทีที่แล้วหรือยังไงก็ไม่รู้
- ถึงแม้จะอ่านคู่มือการใช้งาน แต่เราก็ไม่ทำตามอยู่ดี ดังนั้น ไม่อ่านมันซะ
- หลังอาบน้ำต้องล้างมือ
- หลังจากออกจากลิฟต์ของอพาร์ทเมนต์จะไปทำงาน ต้องกลับขึ้นไปเปิดห้องดูใหม่ว่าปิดไฟ/พัดลมหรือยัง บ่อยๆ และทุกครั้งที่ขึ้นไปดูให้มั่นใจอีกรอบ ก็ไม่เคยพบว่ามีการเปิดทิ้งไว้
- เห็นของกินวางไว้บริเวณใกล้มือไม่ได้ต้องกินให้หมด กำจัดมันซะให้สิ้นซาก
- น้ำก็เหมือนกัน เห็นขวดน้ำตั้งไว้ต้องเอามาดื่มให้หมด
- ชอบเปิดตู้เย็นบ่อยๆ ทั้งๆที่ในนั้นไม่มีอะไร เพราะไม่เคยซื้ออะไรมาไว้ นอกจากน้ำ
- ง่วงนอนกลางวันเสมอๆ (พยาธิเยอะ)
- มักจะทำในสิ่งตรงกันข้าม เช่น เวลาเร่งรีบ มักจะไปทำเรื่องที่ไม่สำคัญก่อน (สมองเพี้ยน หรือ หนีปัญหาไม่รู้)

คนอื่นๆว่าไง?

ชอบเข้าออฟฟิศทำงานวันหยุด เพราะ
หนึ่งไม่ต้องรับโทรศัพท์ปรึกษาปํญหาชีวิต(เสียเวลา)
สองไม่ต้องรับแขก (เสียเวลาขั้นกว่า)
สามไม่ต้องประชุม(อันนี้เสียเวลาทำงานขั้นสุด)

ปลายปีที่ผ่านมามีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาวางไว้ข้างโต๊ะทำงานสามลัง

มันคือ Sample สินค้าทั้งหลายนั่นเอง เรามีหน้าที่ต้องติด labelตามชื่อ job ซึ่งเป็นเลข14หลัก (ต้องนั่งเขียนเองอีกต่างหาก
ถ่ายรูป เช็คสภาพการผลิต เซ็นอนุมัติงาน แล้วแสกนแบบฟอร์ม และเอาไปอัพโหลด (เพื่อที่จะต้องตามไปอนุมัติในระบบอย่างเป็นทางการทีหลัง)

เป็นงานไม่ต้องพึ่งทักษะอะไรทั้งนั้น ก้มหน้าก้มตาทำไปตามขั้นตอนแต่เสียเวลาเป็นบ้า ให้ตายเถอะ!

เมื่อมันเป็นดังนี้ จึงเกิดอาการ “ดอง” sample ไว้เป็นเวลาหลายเดือน ฮ่า
ช่วงวันธรรมดา ไม่มีทางได้เคลียร์อยู่แล้ว แค่รับโทรศัพท์กับตรวจงาน/ออกแบบ อีก ก็ทำแทบจะไม่ทันแล้ว
ช่วงวันหยุดยาวอย่างสงกรานต์จึงเป็นการดีที่เราจะได้กำจัดมันออกไปซะให้พ้นหูพ้นตา

แต่ทำไมพอทำไปๆ มันชักจะเยอะขึ้นๆฟละเนี่ย ไอ้ลังsampleนี้มันเหมือนก่องข้าวน้อยหรือเปล่า
ต้องให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้ งานเยอะก็ต้องเอื้อมมือไปเอามาทำทีละหน่อยๆ แล้วมันจะค่อยๆลดลงเอง
เฮ้อ หลังจากใช้เวลาก้มหน้าก้มตาจนรู้สึกว่าหลังมันปวดเหมือนกับจะร้าว มันก็เสร็จจนได้

นับเวลาตั้งแต่เข้ามาทำแล้ว 12 ชั่วโมงพอดี (ปริมาณลังครึ่ง เดือนก่อนหน้านี้หลอกใช้งานน้องวัชไปครึ่งหนึ่งแล้ว)
แต่ไม่ได้แสกนฟอร์ม จะให้ไปนั่งแสกนทีละแผ่นๆเกือบสามสี่ร้อยแผ่นเนี่ยนะ บ้าหรือเปล่า

ถ่ายรูปเอาง่ายกว่า

ชัดมั่งไม่ชัดมั่ง ต้องช่างมันแล้วตอนนี้ ทำมาตั้งนานก็ไม่เห็นมันจะเกิดประโยชน์ตรงไหน
จะมีใครมาดูฟอร์มพวกนี้เรอะก็เปล่า ไม่สนแล้วเฟร้ย…

12 ชั่วโมงนี่เป็น speed แบบ nonstop ข้าวไมุ่ถามน้ำไม่กิน (แต่ขนมเอา)
นั่งหลังขดหลังแข็งมาทั้งวัน พอเคลียร์สิ่งแปลกปลอมที่มันรบกวนจิตใจพวกนี้ไปได้ก็รู้สึกสบายใจ
เลยถ่ายรูปเ่ล่นซะงั้น เสมือนหนึ่งว่าจะว่างแล้ว แหม่ เดือนหน้าก็มาอีกเป็นลังเหมือนเดิมแหละ

อยากได้ assistant จังเล้ย แต่คงเป็นแค่ฝันไป แค่จะอัพเกรดแรมจาก 512 เป็น 1 เมก ยังรอตั้งปีเต็มๆ -_-
อะไรๆที่้ต้องใช้ budget เนี่ย ฝันไปเหอะ ว่าจะได้มาง่ายๆ
แต่เอาเหอะ ตอนที่ตกลงใจว่าจะทำงานนี้ก็ได้เผื่อใจไว้แล้ว ว่าไม่ว่าจะเจออะไรก็จะทำไปจนกว่าจะเีรียนจบ
(ซึ่งก็อีกหนึ่งปีถ้วน อ๋อยยย)

สู้ต่อไปกีบจัง!!!!

เป็นไลท์คุง ว่ายน้ำท่ามกลางกองแซมเปิ้ล

มันเป็นกองๆจริงๆนะ

หนูถูกเค้าหลอก

นั่งเขียน job number แม้แต่กล้องก็ยังต้องใช้ของส่วนตัวข้าเจ้า เพราะฉะนั้น เรื่องจะจ้างคนเพิ่ม ก็อย่าได้หวัง

สภาพออฟฟิศ ขืนเจ้านายมาเห็นได้กรี๊ดตาย ทำออฟฟิศรก เพราะงั้นทำช่วงวันหยุดเนี่ยแหละดีแล้ว

ถ้ามีมากกว่านี้…………..

อัพครั้งต่อไปจะเล่าเรื่องความลำบากในการทำงานเนื่องจากปัญหาระดับชาติ(เว่อร์ไปงั้น)